
En güzel günlerimin üç melun adamı var:
Ben sokakta rastlasam bile tanımayayım diye
En güzel günlerimin bu üç melun adamını
Yer yer tırnaklarımla kazıdım hatıralarımın camına...
En üzel günlerimin üç melun adamı var:
Biri sensin,
Biri o,
Biri ötekisi...
Düşmanımdır ikisi...
Sana gelince,
Yazıyorsun...
Okuyorum...
Kanlı bıçaklı düşmanım bile olsa,
İnsanın bir rütbe daha alçalabilmesinden korkuyorum...
Ne yazık!
Beraber geçmiş günlerimiz var;
Senin ve benim
En güzel günlerimiz...
Kalbimin kanıyla götüreceğim
Ebediyete ben o günleri...
Sana gelince,sen o günleri
Kendi oğluyla yatan,
Kızının körpe etini satan
Bir ana gibi satıyorsun!
Günde on kağıt,
Bir çift rugan pabuç,
Sıcak bir döşek
Ve üç yüz papellik rahat için...
En güzel günlerimin üç melun adamı var:
Biri sensin,
Biri o,
Biri ötekisi...
Kanlı bıçaklı düşmanımdır ikisi...
Sana gelince,
Ne ben Sezarım,
Nede sen Brütüssün...
Ne ben sana kızarım
Nede zatın zahmet edip bana küssün...
Artık seninle biz,
Düşman bile değiliz...