Zafer, 33

Dün gece 12’ye bir vardı

İki duble rakı içmiştim

Ve bir tek cin,

Yarım paket sigara kalmıştı

Herkes uzaktaydı yakın kavramının olmadığı bir yerde,

Kül tabağında gördüm umutlarımın küllerini,

Düş kırıklarımı yastığımın altında

Ve bir kenara iliştirilmiş sevdasızlık artıklarını

Ben ölmüşüm,

Yarını beklemek anlamsızdı,

Cesedimi bulduğumda saat 3’e 1 vardı

Dünlerin arasında sıkışmış,

Herkes uzaktaydı yakın kavramının unutulduğu bir yerde,

Yalnızdım alıp çıkarmak zor oldu

Ağır gelmişti elimdeki arayışların bulunamamışlığı

Yüzümde tuhaf bir gülümseme

Dilimde eski bir masalın ‘bir yokmuş’u vardı

Ben ölmüşüm,

Dışarısı soğuktu inceden kar yağıyordu,

Pencereyi açtım avazımca bağırdım,

Herkes uzaktaydı yakın kavramının hatırlanmadığı bir yerde,

korkaktım,failimi bulamadım,

Bugünümün üstüne yatırdım cesedimi,

Otopsisini tek başıma yaptım,

Üstüme sıçradı hiç yaşanmamışların anıları

Tek tek sildim avucumda ‘faili meçhul’ damgası kaldı.

ben ölmüşüm,

cesedimi bulduğumda sarhoştum,yalnızdım

bir kar tanesine gömdüm kendimi,

yanımdan geçti bir ağacın yaprağı,

baktı,tanıdı sandım,yanıldım,

mutluluğa bir vardı (sanmıştım)

yarın hiç olmadı.

Oturdum,

Ağlamadım…

• Seviye

  1

• Puan

  165