Ilal, 51

Ne hesabını veremiyecegim bi günüm oldu nede vicdanımı lekeleyen bi geçmişim...Ne hissettiysem onu söyledim onu yaşadım.Yaşadıgım tek andan bile pişmanlık duymadım.Asla keşkelerim olmadı.Hiçbir zamn kendimle vicdan mahkemesi yapmak zorunda kalmadım.Karşıma gerçek yüzler oldugu kadar sahte yüzlerde çıktı.Ama olsun ben yinede sadece hislerimle yaşadım.Asla sevmedigim birine SENİ SEVİYORUM demedim.Birini severken asla karşılıgını beklemedim.Dostluguma deger biçmedim,sevgime asla sınır çizmedim. Sevdiysem sonuna kadar gittim..Bitirdiysem hasreti öldürsede geriye dönmedim. Bazen çok kırıldım bazende çok kırdım. Ama hata insana mahsusdur dedim...Afettim af diledim. Kimileribirden fazla kırdı kalbimi yinede afettim af diledim..Onlar beni saflıkla yargıladılar, Belkideiçten içe sinsice güldüler...Asıl unuttukları şuydu...Ben aldanmadım aldananlar kendileriydi anlayamadılar.Bir insan kaybının ne oldugunu bilmedikleri gibi kaybetmeyi alışkanlık haline getirmişler. Oysa ben hiç insan kaybetmedim. Sadece zamanı geldiginde vazgeçmiyi bildim , o kadar...........Unutmak ölmek kadar acı ise...hatırlanmak yaşamak kadar güzeldir..............

• Рівень

  1

• Очки

  0