Şiar, 34

Milletin eline kalem verdik bizi yazmaya basladı ama unutmasınlar silgi elımdeÇok kişi olmak istedi hayatımda...

Telefon rehberime girdiler çıktılar, sonra cevapsız çağrılar arasında kayboldular...

Ne hesabını Veremeyeceğim bir günüm oldu, nede vicdanımı lekeleyen bir

geçmişim Ne hissettiysem onu yaşadım Birini severkende karşılık

beklemedim Dostluğuma değer biçmedim..sevgime sınır çizmedim Bazen

kırdım, bazende kırıldım hata insanlara mahsus dedim Affettim, Afdiledim ! Ben hiç kimseyi kaybetmedim sadece zamanı geldiğinde vazgeçmesini bildiK

• Nível

  1

• Pontos

  0