Muhammet, 32

Özledim" diyecektim arayabilseydim. Arayabilseydim bana neler olduğundan bahsedecektim sana. Bilmediklerini, yokluğunun nasıl beni kimsesiz hissettirdiğini, şuramda sol göğüs kafesimin içinde bir şeyin nasıl sıkıştığını veyahut soluk borumda acıdan ibaret düğümlerin çözümsüzlüğünü. Özledim diyecektim bağıra bağıra, ses tellerimi yırtarcasına, çözercesine düğümlerimi, yıkarcasına üzerime yıkılan sensizliği. Özledim bak, her an, her saniye,kiminle nerde olursam olayım, yürürken, birileriyle ayaküstü konuşurken, görüşürüz derken o birilerine, ıslanırken yağmurda, sararken otları parmaklarımın arasında, kokunla sarhoş olurken, yalarken rüzgar saçlarımı, anneler ağlarken çocuklarına, babalar taşlanırken, birileri toprağa gömülürken, başımı yastığa koyup uyuyamıyorken; özledim saç uçlarımdan ayak parmaklarıma kadar, yerle gök kadar, aradığımda başkası açarsa ölmekten öldürmekten korkacak kadar,Allah kadar özledim.

Hisset beni.

Anla.

Anla ki ara.

Ara ki diyebileyim özlediğimi.

İçin dayanamasın,ağla.

Kavuşsun papatyalar baharına.

• レベル

  1

• ポイント

  0