Oya, 55

*********İŞTE BEN BUYUM********

Ne hesabını veremeyeceğim günüm oldu.

Nede vicdanımı lekeleyen bir geçmişim...

Ne hissettiysem onu söyledim, onu yaşadım,

Yaşadığım bir tek andan bile pişmanlık duymadım...

Asla keş kelerim olmadı....

Hiç bir zaman kendimle vicdan mahkemesi yapmak zorunda kalmadım.

Karşıma bazen gerçek yüzler , bazen sahteler çıktı,

Ama olsun ben yinede sadece hislerimle yaşadım.

Asla sevmediğim birine seni SEVİYORUM demedim,

Yada asla birini severken karşılığını beklemedim...

Dostluğuma değer biçmedim, sevgime ise hiç bir zaman sınır çizmedim...

Sevdiysem sonuna kadar gittim,

Bitirdiysem öldürse de hasreti geriye dönmedim.

Bazen çok kırıldım , bazen belki de kırdım...

Ama hata insana mahsustur dedim,

Affettim af diledim.

Kimileri birden fazla kırdılar kalbimi ama ben onları yinede affettim...

Onlar belki beni saflıkla yargıladılar,

Belki de içten içe sinsice güldüler...

Ama asıl unuttukları şuydu... BEN aldanmadım...

Aldanan her zaman kendileri oldular ama bunu anlayamadılar.

Bir insan kaybının ne olduğunu bilmedikleri için,

Kaybetmek onlar için bir alışkanlık haline geldiği için...

Oysa ben hiç insan kaybetmedim...

Sadece zamanı geldiğinde vazgeçmeyi bildim o kadar,

GÖÇEBE

lmik ilmik,düğüm düğüm

Ben hayatı zorla ördüm

Küçük bir kız

Saklarım hep içimde

Tek dostumdu büyüdü benimle

Yaşadım her ne varsa

Alnımın yazısında

Acılar biriktirdim hep

Yarına dünden hatıra

Yaşadım her ne varsa

Alnımın yazısında

Acılar biriktirdim hep

Yarına dünden hatıra

Boynumu eğmem kimseye

Emanet bu can Allah'a

Savrulur durur bir çare gönül

Oradan oraya göçebe

Boynumu eğmem kimseye

Emanet bu can Allah'a

Savrulur durur bir çare gönül

Hayatın peşinde göçebe..

• レベル

  1

• ポイント

  35