
Bir aşk için yapabileceğin her şeyi yaptığına inanıyorsan ve buna rağmen hala yalnızsan,için rahat olsun. Giden zaten gitmeyi kafasına koymuştur ve yaptıkların onun dudağında hafif bir gülümseme yaratmaktan başka hiçbir ise yaramayacaktır. Sen kendini paralarken o bahaneler bulmaya hazırdır.Hani ağzınla kus tutsan "Bu kusun kanadı neden beyaz değil?"diye bir soruyla bile karsılaşabilirsin.Yaptıklarınla değil yapmadıklarınla yargılanırsın her zaman.Bu mahkemede hafifletici sebepler yoktur. İyi halin cezanda indirim sağlamaz.Sen,"Ama senin için sunu yaptım" derken o,"sunu yapmadın" diye cevap verecektir. Ve ne söylesen karşılığında mutlaka başka bir iddiayla karşılaşacaksındır. Üzülme, sen askı yaşanması gerektiği gibi yasadın.Özledin, içtin,ağladın,güldün,şarkılar söyledin,düşündün,şiirler yazdın."Peki o ne yaptı "deme.Herkes kendinden sorumludur aşkta.Sen askını doya doya yasarken o kendine engeller koyuyorsa bu onun sorunu. Bir insan eksik yasıyorsa,ve bu eksikliği bildiği halde tamamlamak için uğraşmıyorsa sen ne yapabilirsin ki onun için?Hayati ıskalama lüksün yok senin.Onun varsa,bırak o lüksü sonuna kadar yaşasın.Her zamanki gibi yaşayacaksın sen."Acılara tutunarak" yasamayı Öğreneli çok oldu.Hem ne olmuş yani, yalnızlık o kadar da kötü bir şey değil... Sen mutluluğu hiçbir zaman bir tek kişiye bağlamadın ki....Epeydir eline almadığın kitaplar seni bekliyor. Kitap okurken de mutlu oluyorsun unuttun mu? Kentin hiç görmediğin sokaklarında gezip yeni yaşamlara tanık olmak da keyif verecek sana. Yine içeceksin rakını balığın yanında. Üstelik dilediğin kadar sarhoş olma özgürlüğü de cabası. Sen yüreğinin sesini dinleyenlerdensin ve biliyorsun asıl olan yürektir. Yürek sesi ne bilmeyenler, yada bilip de duymayanlar acıtsa da içini unutma; yaşadığın sürece o yürek var olacak seninle birlikte. Sen yeter ki koru yüreğini ve yüreğinde taşıdığın sevda duygusunu. Elbet bitecek GÜNEŞe hasret günler. Ve o zaman kutuplarda yetişen cılız ve minik bitkiler değil, GÜNEŞin çiçekleri dolduracak yüreğini...
)))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))
Meğer kimLeri büyütmüşüm gözümde. . ! KimLer için ağLamışım!! KimLeri istemişim zamanında!! Geçmişte ağLadıklarım,Gözümde büyüttükLerim nede küçükLermiş asLında!! Zamanında nede değerLiLerdi!! UlaşıLmaz görünümünde,Şimdi ufak bir tebessümLer sadece!! BeLkide çocuktum bugüne göre. . ! Ama anLıyorum artık kim ne değerde!! BeLkide sırf bu yüzden sadece
G Ü L Ü Y O R U M geçmişime. . .
Kimseyi üzmemek için çabaladım hep.. Gerektiği yerde kendimden ödün verdim KIRILDIM , ÜZÜLDÜM, DAĞILDIM ama SUSTUM .. Ben sustukça CEVAP VEREMİYORUM SANILDI.. Sustum çünkü her suskunluğuma bir ANLAM YÜKLEDİM..!İYİ BİR İNSANSIN..!! Bu Lafı çok duydum ama nedense hep kaybettim..! TA ki ARTIK KAYBEDECEK BİR ŞEYİM KALMAYANA KADAR .SUSUYORUM.. Sessizliğimi , HAYATIMI MAHVEDENLERE ARMAĞAN EDİYORUM... !
......
Ne hesabını veremeyeceğim bir günüm oldu ne de vicdanımı lekeleyen bir geçmişim... Ne hissettiysem onu söyledim, onu yaşadım... Yaşadığım bir tek andan bile pişmanlık duymadım... Asla keşkelerim olmadı... Hiçbir zaman kendimle vicdan mahkemesi yapmak zorunda kalmadım... Karşıma bazen gerçek yüzler , bazen sahteler ...çıktı ama olsun ben yine sadece hislerimle yaşadım.. Asla sevmediğim birine seni seviyorum demedim, ya da asla birini severken karşılığını beklemedim... Dostluğuma değer biçmedim, sevgime ise hiçbir zaman sınır çizmedim... Sevdiysem sonuna kadar gittim, bitirdiysem öldürse de hasreti geriye dönmedim... Bazen çok kırıldım, bazen belki de kırdım... Ama hata insana mahsustur dedim..Affettim , af diledim.. Kimileri birden fazla kırdılar kalbimi ama ben onları yinede affettim.. Onlar belki beni saflıkla yargıladılar. Belki de içten içe sinsice güLdüler... Ama asıL unuttukları şuydu ; ben aldanmadım... Aldanan her zaman kendileri oldular ama bunu anlayamadılar... Bir insan kaybının ne olduğunu bilemedikleri için... Kaybetmek onlar için bir alışkanlık haline geldiği için... Oysa ben hiç insan kaybetmedim... Sadece zamanı geLdiğinde vazgeçmeyi biLdim o kadaR... ! ! !
...................................
Lafa bakarım laf
mı diye söyleyene bakarım ADAM mı diye
Bir hikayem var sonunu bildiğim !
Ne anlatsam değişir, ne unutsam...
Acılarım var sildiğim...
Belki de sildim zannettiğim...
Bir hayatım var içinden insanlar geçen... Bazıları durur bir an bana bakar... Bazıları benim hayatımı ezbere yaşar...
Bir hayatım var benim olduğunu farzettiğim ama kimin olduğunu bilmediğim...!
Hayatta Kimseyi Değiştiremezsin!
Ve Kimse İçin
Değişmemelisin!
Ne Sen Başkası İçin Mecburi İstikametsin
Ne de Başkası
Senin İçin
Yorma Kendini
Bırak Hayatına Eşlik
Etmek İsteyenler
Seninle Gelsin...!