
Evde de durumlar farksız. Her gece seninle sabahlara kadar konuştuğum köşem bomboş. Yaklaşmaya korkuyorum, hele hele Ramazan'lar hiç yaşanası geçmiyor. Her şey biraz seni, herkes biraz seni katıyor bana.
Hak etmedim aşkım, cami avlusuna bırakılmayı, içerisine not bırakılmış küçücük bir çantaya hapsedilmeyi sevmedim ben. Kimseye içimde kalmışları, kimseye bana bıraktıklarını da anlatamıyorum. Herkes ne diyor biliyor musun? "Bir erkek için ağlanmaz, güzelsin, bulursun" Susuyorum ben de acizce. Diyemiyorum sadece seni istediğimi işte.
ne bir şarkı
ne bir söz
nede bir gösteriş
olayın özü
iki kelimelik bir
söyleyiş!.. SENİ
SEVİYORUM..
Karşına çıkan herkeste seni aramak… Seni hatırlattığı için birine âşık olduğunu sanmak… Sen olmadığını bile bile, bütün hayatını bu ilişkiye adamak için çırpınıp durmak…
Bunu bile bile yaşamak nedir bilir misin? …
Gözlerime bıraktığın o damlaları düşürmemek için ağlayamıyorum, ama her uyandığımda gözlerimi ıslak buluyorum nedense. Ayrılışımızın her ay dönümünde oturuyorum birlikteliğimizi hatırlatacak şeylerin karşısına, ölüm yıldönümü gibi yad ediyorum seni ellerimiyse kaldırıp göğe dua ediyorum senin için.