Hatice, 31

Ne hesabini veremeyecegim bir gunum oldu,nede vicdanimi lekeleyen bir gecmisim....Ne hissettiysem onu soyledim,onu yasadim...Yasadigim bir tek anda bile pismanlik duymadim...Asla keskelerim olmadi...Hicbir zaman kendimle vicdan mahkemesi yapmak zorunda kalmadim...Karsima bazen gercek yuzler,bazen sahteler cikti ama olsun,ben yine sadece hislerimle yasadim....Asla sevmedigim birine seni seviyorum demedim,yada asla birini severken karsiligini beklemedim....Dostluguma deger bicmedim,sevgime ise hicbir zaman sinir cizmedim...Sevdiysem sonuna kadar gittim...Bazen cok kirildim,bazen belkide kirdim...Ama hata insana mahsustur dedim,affettim af diledim..Kimileri birden fazla kirdilar,ama ben onlari yinede afettim..Onlar beni belki saflikla yargiladilar,belki de icten ice sinsice gulduler...Ama asil unuttuklari suydu,ben aldanmadim....Aldanan her zaman kendileri oldular ama bunu anlayamadilar...Bir insan kaybinin ne oldugunu bilemedikleri icin...Kaybetmek onlar icin aliskanlik haline gelmis...Oysa ben hic insan kaybetmedim...Sadece zamani geldiginde vazgecmeyi bildim o kadar!!!...

• Level

  1

• Points

  -25