Murat, 35

BU MUDUR?? BUDUR..

Ne hesabını veremeyeceğim bir günüm oldu ne de vicdanımı lekeleyen bir geçmişim..

Ne hissettiysem onu söyledim ve onu da yaşadım.. Asla KEŞKELERİM olmadı..

Hiç bir zaman kendimle vicdan mahkemesi yapmak zorunda kalmadım..

Karşıma bazen gerçek, bazen sahteler çıktı.. Ama olsun ben yinede sadece HİSLERİMLE yaşadım..

Birini severken karşılığını beklemedim.. Dostluğuma değer biçmedim..

Sevgime ise hiçbir zaman SINIR ÇİZMEDİM.. Sevdiysem sonuna kadar gittim..

Bitirdiysem öldürse de hasreti geriye dönmedim.. Bazen çok kırıldım, bazen belki de kırdım.. Bazen OYNADIM OHHH İYİ DE YAPTIM!! Selam verdiklerim yalakam; yüz çevirdiklerimse düşmanım oldu ama iyi de oldu.. Zenginin malı misali hayatım her türlü çene yordu!! Tevazu uşaklara mahsustur aslında ama; bir dönem krallara layıktır dedim, iyilikten maraz doğar hesabı tevazumdan parazitler çoğaldı :)))

Ama hata insana mahsustur dedim.. AFFETTİM---AF DİLEDİM..

Onlar belkide saflıkla yargıladılar.. Belki de içten içe sinsice güldüler.. Ama asıl unuttukları şuydu:

Ben ALDANMADIM, YANILMADIM, SUSMADIM, UMURSAMADIM, sanılanın aksine YORULMADIM :)) Aldananın her zaman kendileri olduklarını anlayamadılar..

----Bir insan kaybının ne olduğunu bilmedikleri için kaybetmek onlarda alışkanlık haline geldi!!

----Oysa ben hiç insan kaybetmedim.. Sadece zamanı geldiğinde VAZGEÇMEYİ BİLDİM o kadar..

• Level

  2

• Points

  1395