
TRABZON gibiyim artık.. Gülmeyi Sürmene’de bıraktım.. Vefayı Vakfıkebir’de.. Ayasofya kadar yorgun.. Moloz kadar yıkık.. Beşikdüzü kadar vedalara alışık.. Uzun sokak kadar kalabalık.. Maraş caddesi kadar sıkıcı.. TRABZON gibiyim.. Boztepe'den bakınca ışıl ışıl ama aslında; yorgun, bitkin, tükenmiş.. Ama hala Ayakta.. ve Dimdik..