Ragıp, 36

küçükken hep bana iyi bir futbolcu oldugumu söylediler bende bunun üzerine futbolcu olmaya karar verdım o zamanlar sadece bır zevk ıcın yapıyordum evet sankı dogru meslegı sectım gıbı gorunuyordu ıyı basarılar elde ettım...ama bır zamandan sonra hersey ters gıtmeye basladı kontrolumden cıkmıstı hayatım ruzgarda savrulan bır kuru yaprak gıbıydım arkadaslarım cevremdekı ınsanlar mutluyken ben hep yuzu asık olmayı sectım cunku mutlu degıldım mutlu olmuyordum o gecelerce bırlıkte uyudugum futbol topu kaderım olmustu kucuklugunde yuzunden gulucukler eksık olmayan bana gecelerce aglatıp sankı gunden gune benım pıskolojımı bozuyordu derken bı yandanda düşüş yasamaya devam edıyordum ve dilimdeki tek söz DAHA KÖTÜSÜ OLMAZ HERHALDE evet oluyordu ben daha kötüsü olmaz dedikce oluyordu benim nerelerde olacagimi hayal eden insanlarin simdi altinda bir yerlerdeyim hayallerini unutan yanliz ve savunmasiz biriyim guluslerini cocuklukta unutmus insanların yüzüne anlamsızca bakan ve sadece yorgun bir tebessümle dişlerimi göstermeye calısan bırıyım ve benımle özleşen bır kelımemde var benı hiç yanlız bırakmaz sorunlu bir oyuncu :) belkıde haklılar sorunlarım oldugu dogru ve en kötüsü ben henüz 22 yasındayım ve yorgun gülüşleri olan bir adamım söyleyeceklerım bu kadar okuyanlara tessekur ederım hayallerınızı ve guluslerınızı sakın unutmayın.... the end...

• Nível

  1

• Pontos

  0