
Hayat dediğin bir yapraktır,ellerinde solan...
Zaman mı bizi bu kadar yaşlandıran?
Yoksa mekan mı?
....................yaşadıklarımız mı?
....................yaşayamadıklarımız mı?
Aslında şiiri dize dize yorumlamak gerekiyordu
belki harf harf,olmadı
şu denebilir sonuçta:
insan kendini biliyorsa ve bir deeğer biçebiliyorsa varlığına
ne fark eder?
yaşadığımız her anda,bulunduğumuz her yerde bir değerimiz vardır ve bizimdir...