
Küfür, Uygunsuz Kelimelere
Tahammülüm Yok ! ..
Konusurken (Lan) gibi
kelimelerle benimle
konuscaksan hiç konusma ! ..
Terbiyesizlik, Saygısızlık Bana
Göre Değil..
Arkadaşımsan Seyiyen, Saygın
belli olucak ! ..
Kısacası Ben Sana Nasılsam
Sende Öyle Olucaksın !
.. Küfür Düşünce Özürlü
İnsanların En Aciz Zamanlarında
Kullandıkları Bir Cahillik
Belirtisidir ! ..
Ne hesabını veremeyeceğim bir
günüm oldu ne de vicdanımı
lekeleyen bir geçmişim... Ne
hissettiysem onu söyledim , onu
yaşadım... Yaşadığım bir tek andan
bile pişmanlık duymadım... Asla
keşkelerim olmadı... Hiçbir zaman
kendimle vicdan mahkemesi
yapmak zorunda kalmadım...
Karşıma bazen gerçek yüzler , bazen
sahteler çıktı ama olsun ben yine
sadece hislerimle yaşadım.. Asla
sevmediğim birine seni seviyorum
demedim , ya da asla birini severken
karşılığını beklemedim... Dostluğuma
değer biçmedim , sevgime ise hiçbir
zaman sınır çizmedim... Sevdiysem
sonuna kadar gittim,bitirdiysem
öldürse de hasreti geriye
dönmedim... Bazen çok kırıldım ,
bazen belki de kırdım... Ama hata
insana mahsustur dedim..Affettim ,
af diledim.. Kimileri birden fazla
kırdılar kalbimi ama ben onları
yinede affettim.. Onlar belki beni
saflıkla yargıladılar.Belki de içten içe
sinsice güldüler... Ama asıl
unuttukları şuydu... Ben
aldanmadım... Aldanan her zaman
kendileri oldular ama bunu
anlayamadılar... Bir insan kaybının
ne olduğu bilemedikleri için...
Kaybetmek onlar için bir alışkanlık
haline geldiği için...... Oysa ben hiç
insan kaybetmedim... Sadece zamanı
geldiğinde vazgeçmeyi bildim o
kadar...