İrfan, 32
Konuşmak istiyorum artık, yeter bunca zaman sustuğum. Anlaşılmak istiyorum. Benimde herkes gibi et ve kemikten olduğumu bilsinler istiyorum, benimde canımın yandığını, demirden olmadığımı, kırılıp parçalanabileceğimi fark etsinler istiyorum. Ki demir olsam gene bir şey değişmezdi, yine eğilip bükülürdüm. Her gelen başka bir iz bırakıp gidiyor, kimin umrundayım? Peki ya kimler varlığımın farkında? Hepsi bir kenara, senin beni görebilmen için daha ne kadar yaklaşmalıyım yanına? Anlamıyorsun beni. Hemde hiç anlamıyorsun. Öyle dışardan bakarak atıp tutmak kolay tabii, güya kendini beğenmiş, çok konuşan ipe sapa gelmezin biriyim. Öyle değil ya, diyelim ki öyle olsun. Eğer biraz cesaretin varsa bir de gel benim içimden bak dışarıya. Kaç fırtınada alabora oldu yüreğim, kaç kere karaya vurdum, kaç kere savrulan parçalarımı topladım kıyılardan, bunlardan nasıl haberin olacak senin. Sana bir şeyleri ispatlama peşinde değilim, öyle bir niyetim de yok. Daha fazla yanlış tanıma bari beni. Çünkü insanın değer verdiği biri tarafından hayal kırıklığına uğraması kadar ağır bir yenilgiyi, hiçbir cümleyle teselli edemezsin...
عن التطبيق
- الجيلي (المباراة المفضلة)
صور
ما فيه منشورات