Yusufidan, 46

barışın hakim olacağı akan kanların duracağı sevginin yürekleri sarmalayacağı bir dünya diliyorum

İnsanlığımdan Utanıyorum Hayat her zaman güler yüzünü göstermiyor bize; dünyanın bir yerlerinde zulmün pençesinde inim inim inleyenler. Başka bir köşesinde kanlar üzerine kurulmuş, debdebeli saltanatlarda gününü gün edenler. Dün ataları merhametten yoksun eziyorlardı. Bu günde torunları.

Gönüllerde ki merhamet öldüğü zaman insanın yapmayacağı kötülük olmazmış. İnsanoğlu melekleşirken, bir taraftan da şeytanlaşmaktan da geri durmazmış. Bazen düşünüyorum da, bizleri, bu canavarlaşmış hırsın pençesine ne atıyor. İnsanın yediği ve giydiği bellidir. Hatta bir ömür ihtiyacı olanlar bellidir. Ama bizler hep daha fazlasını istiyoruz. Bunun için ayaklarımız altında ezdiklerimizi dahi göremiyoruz. “Bana değmeyen yılan bin yaşasın “ diye nerden ne amaçla söylendiği belli olmayan bir sözü, kendimize hayat düsturu yapmışız. Geride kalanları, yoksulluğun pençesinde inleyenleri, imdat çığlıklarını duymuyoruz. Merhametler körelmiş. Kulaklar sağırlaşmış. Gözler gerçekleri görmüyor.Ve bir gün devranın tersine döneceğini hesap edemiyoruz.

Dünya neden dar geliyor bize. Neden yaşayamıyoruz kardeşçe. Neden paylaşamıyor, sevemiyoruz birbirimizi. Nemrut’lar ateşlerini yakmış. Atacak İbrahimler arıyorlar . Kuyulara atılacak Yusuf’lar aranıyor. Firavun’lar denizde boğmak istiyor Musa’ları…. Ve o Nemrutlar kendileri odun oluyor yanıyorlar yaktıkları ateşlerde.. Yusuf’u kuyuya atanlar , ona el açıyor, aman diliyorlar kapısında. Musa’yı denizde boğmak isteyenler o denizde kendileri boğuluyorlar…

Vicdanlar körelmiş. Nefretler Kaf Dağı kadar olmuş. Adalet unutulmuş. Kanlar içinde aman dileyenler, taşlaşmış yürekleri yumuşatamıyorlar. Tüylerimiz diken diken olamıyor. Kahroluyorum, insanlığımdan utanıyorum. Ve birgün;

Barışın hakim olacağı, akan kanların duracağı, sevginin yürekleri sarmalayacağı bir dünya diliyorum.

yusuf ÖZER

• Level

  1

• Points

  0