Murat, 36

..Hakkında Ne hesabını Veremeyeceğim Bir Günüm Oldu Ne de Vicdanımı Lekeleyen Bir Geçmişim.

Ne Hissettiysem Onu söyledim , Onu Yaşadım. Yaşadığım Bir Tek Andan Bile Pişmanlık Duymadım

. Asla Keşkelerim olmadı. Hiçbir Zaman Kendimle Vicdan Mahkemesi Yapmak Zorunda Kalmadım. Karşıma Bazen Gerçek Yüzler , Bazen Sahteler Çıktı Ama Olsun. Ben Yine Sadece Hislerimle Yaşadım. Asla Sevmediğim Birine Seni Seviyorum demedim , Ya da Asla Birini Severken Karşılığını Beklemedim. Dostluğuma Değer Biçmedim , Sevgime ise Hiçbir Zaman sınır çizmedim...

Sevdiysem Sonuna Kadar Gittim,Bitirdiysem Öldürse de Hasreti Geriye Dönmedim... Bazen Çok Kırıldım , Bazen Belki de Kırdım... Ama Hata İnsana Mahsustur dedim. Affettim , af Diledim. Kimileri Birden Fazla Kırdılar Kalbimi Ama Ben. Onları Yinede Affettim. Onlar Belki Beni Saflıkla Yargıladılar.Belki de İçten İçe Sinsice Güldüler. Ama Asıl Unuttukları Şuydu... Ben Aldanmadım , Aldanan Her Zaman Kendileri Oldular Ama Bunu Anlayamadılar. Bir İnsan

Kaybının Ne Olduğunu Bilemedikleri için , Kaybetmek Onlar İçin Bir Alışkanlık Haline geldiği için.

Oysa Ben Hiç İnsan kaybetmedim. Sadece Zamanı Geldiğinde vazgeçmeyi bildim.

harbi insanım , Yoktur Gönlümün Hilesi..

• Level

  1

• Points

  0