Tugba, 37

Merdiven Altı

Yalanlarını da al ve yerin dibine girin;

ta ki İsrafil sur’a üfleye kadar da gelmeyin!

Bıktım yalanlardan dolanlardan ;

hep hayal kurup sonunda kader deyip,

kısmetsizliğin arkasına sığınmaktan!

Mutlaka kadere imanım tam da;

hep kahpeler üzerine de hayal kurmak,

kaderim olmamalı ama!

Hayatın sınav olduğunu biliyorum da

kaç kahpeyle çalışsam da;

yeni bir kahpeyle sınıfta kalıyorum her defasında.

Ve ben şimdi inancımın bittiği yerdeyim;

Allah’ım duy sesimi yanına gelmeliyim!

Beni duyduğunu biliyorum ve ben seni seviyorum;

ama beşer nefsinin elinde oyuncak aciz bir kulum ve sana isyan etmekten korkuyorum!

Mutluluğa aldığım biletler hep her zaman yandı !

Ebe hep ben oldum bir türlü sobeleyemedim hayatı!

Hep mızıkçılık yaptı mutluluk her yakaladığımda yeniden kaçtı; ve ben hala onu kovalıyorum ama halim kalmadı.

Hayal etmek desen başka bi hava,;

çocukluktan sonra yanına bile yaklaşamadım onunda ! Sevilmekten hiç bahsetmiyorum;

Hep merdiven altı yapımları denk geldi bana !

Ve hayat hiç kanaat notu kullanmadı benim hakkımda;

kanaat kullanmış olsaydı oysa; kafam almıyordu kötülükleri ama;

En azından mayamda kahpelik olmadığından “orta”yla tutunurdum hayata!

• Рівень

  1

• Очки

  15