Orhan Yilmaz - Sociable

Ruhun SatıLmı$Sa Çar$ı PazarDa TeSeLLi Arama ßo$ SokakLarDa Mazin KirLenmi$Se LekeSi çOkSa qüzeLLiqin neye Yarar $erefin yOkSa.

Ne hesabını veremeyeceğim bir günüm oldu ne de vicdanımı lekeleyen bir geçmişim....

Ne hissettiysem onu söyledim, onu yaşadım;..

Yaşadığım bir tek andan bile pişmanlık duymadım;..

Asla keşkelerim olmadı;..

Hiçbir zaman kendimle vicdan mahkemesi yapmak zorunda kalmadım....

Karşıma bazen gerçek yüzler, bazen sahteler çıktı ama olsun ben yine sadece hislerimle yaşadım;..

Asla sevmediğim birine seni seviyorum demedim, ya da asla birini severken karşılığını beklemedim;..

Dostluğuma değer biçmedim, sevgime ise hiçbir zaman sınır çizmedim....

Sevdiysem sonuna kadar gittim, bitirdiysem öldürse de hasreti geriye dönmedim;..

Bazen çok kırıldım, bazen belkide kırdım. Ama hata insana mahsustur dedim. Affettim, af diledim;..

Kimileri birden fazla kırdılar kalbimi ama ben onları yinede affettim....

Onlar belki beni saflıkla yargıladılar.

Belkide içten içe sinsice güldüler.

Ama asıl unuttukları şuydu;..

Ben aldanmadım.

Aldanan her zaman kendileri oldular ama bunu anlayamadılar;..

Bir insan kaybının ne olduğu bilemedikleri için;..

Kaybetmek onlar için bir alışkanlık haline geldiği için;..

Oysa ben hiç insan kaybetmedim.

Sadece zamanı geldiğinde vazgeçmeyi bildim o kadar;..

İşte bu yüzden;

Fahişe gönüllerin kahpeliği asla koymadı bana;..

hayatıma giren herkeze yaşanmış herşeye teşekkürler;..

sayenizde büyüyorum;..