Zihni, 40

Kimseye kendimden çok güvenmiyorum…

Her kalp aldatır sonunda...

Ve her düşünce yalnızlığa düşer

Terk edilince…

Her insan bencildir aslında yaralandığında,

Ve her seferinde ''bir daha asla'' der, düşünmeden...

Sureti silik bir asladır bu aldanır her seferinde...

Tecrübe koyar adını,

Atar bir kenara...

Yeri gelince kullanmak için,

Biriktirir tüm yanlışlarını...

Tüm yaşanmışlıklarını...

Eskimiş ne varsa rafa kaldırılır,

Suretler değerini kaybetti sanılır.

Zamanı geldiğinde yeniden açar sayfaları,

yeri gelmiştir tüm biriktirdiklerini kullanmak için fakat

“Hayır” der ''bu sefer farklı olacak,

Eskilerle canımı sıkmayacağım, hatırlamayacağım...''

Ta ki; yeni bir yanılgıya düşene kadar....

Her biriktiriliş birazda kendinden gidiştir aslında

Ve dönüştür yaşatana, hatırlanana...

Şuaиda haчaтıмda oLan yada gεçмişiмdε kaLaи, dosтuм dεdiğiм yada dosт zAииεттiğiм.SεvgiLiм dεyip kaLbiмε aLdığıм soиra aиıLarLa göмdüğüм, ßirşεчLεr payLaşтığıм чada чarıм ßırakтığıм, gεri döимεsiиi isтεdiğiм чada тaмaмεи тεrkεттiğiм, içLεriиi тiтrεттiğiм; ßüтüи arkadaşLarıмa ve dosтLarıмa тεşεkkürLεr,

-ßüчüчoruм siziиLε..!

• Nível

  1

• Pontos

  0