Asil, 45

‘hayat’ diyoruz, yaşamaya devam ediyoruz..

onca kırıklık, onca acı, onca hüzün yaralarımıza üfleye üfleye bir şey yok diyoruz.

en çok kendimizi kandırıyoruz çok şey var aslında..

üflemeyi bırakıp konuşmaya başlarsam, bir daha asla susmayabilirim..

öyle çok ki kan kaybım, o kadar büyük ki kendime olan yalanım..

"hayat" diyorum, susuyorum..

nefesim lazım bana, çünkü yaralarıma üflüyorum.

• Рівень

  1

• Очки

  -5