
KaFaMı YaŞAsAN...KaFanA SıKaRSınnnn.....
______________________________
A / nkara'nın A'sında Başladı Çocukluğum
N/ adirende Olsa Oyuncaklarım Oldu Kırık Dökük Paslı Çivilerle Tutturulmuş
K/ alabalıklardan Uzaktım Hep Kıyıda Köşede Oynadım
A/ ğladığımı Kimse Bilmezdi Görmezdi Fakirdi Göz Yaşlarım
R/ ahat Yataklarda Süslü Beşiklerdede Büyümedim Ben .
A/ ltımda Soğugu Hissettiren Bir İnce Yer Yatağı Üzerimde Yamalı Bir Yorgan
``
ÖyLe Uyurdum .
``
Soğuktan Buz Kesen Yaprak Çıtırtıları İle Karışık
Odamın Eski Püskü Penceresinde Rüzgarın Uğultusu Dolardı .
Yorganı Başıma Çekerdim
Korkardım Ve Üşürdüm .
Nefesim'le Isınmayı Öğrenmiştim Sobasızlıktan .
Güç'bela Uykuya Dalardım.
Düş'lerim Hep Güzel Olurdu Dünyamın Aksine
Güzel Sofralarda Güzel Yemekler
Sıcak Yataklar ve Cennet Bahçesi Gibi Bir Ev'de Yaşardım
Çok Uzun Sürmesede Sabah'a Kadar.
``
Uyanırdım . . .
``
Yıllar Çok Çabuk Geçti
Ankara'nın A'sında Başlayan Çocukluğum Bitti .
An'kara'nın Kara'sında Aşk'ı Öğrendim
Evimde Güzeldi Rüzgarda Girmiyordu Penceresinden
Üstelik Kalorifer'li İdi
Ama Ben Hala Üşüyordum Korkuyordum .
Evet .
Sensizlikten ÜŞÜYORDUM
Evet .
Sensiz Kalmaktan KORKUYORDUM
Ve
Yorganımı Çekip Üzerime
Nefesim ' Seni HayaL Ede Ede UYUYORDUM .
Düş'leri Anlatmaya Gerek Yok Zaten .
Günaydın '
Bir Ankara' Gecesinin Sabahına .