Ebru, 45

!!!Ne hesabını veremeyecegim bir günüm oldu,nede vicdanımı lekeleyen bir geçmişim.Nne hissettiysemm onu yasadım

.Yaşadıgım bir tek andan bile pişmanlık duymadım,asla keşkelerim olmadı.Hiçbir zaman kendimle vicdan mahkemesi yapmak zorunda kalmadım.karşıma bazen gerçek yüzler bazen sahteler çıktıama olsun ben yinede hissettiklerimi yaşadım.Asla sevmedigim birine seni seviyorum demedim yada asla birini severken karşılık beklemedim.Dostluguma deger biçmedim sevgime ise hiöbir zaman sınır çizmedim.Sevdiysem sonuna kadar gittim ,bitirdiysem öldürsede hasreti geriye dönmedim.Bazen çok kırıldım bazen belkide kırdım ama hata insana mahsustur dedim AFFETTİM,af diledim.Kimileri birden fazla kırdılar kalbimi ama ben onları yinede affettim.Onlar belkide beni saflıkla yargıladılar,Belkide içten içe sinsice güldüler ama asıl unuttukları şuydu;BEN ALDANMADIM HERZAMAN KENDİLERİ ALDANDI ama bunu anlayamadılar.Bir insan kaybının ne oldugunun bilmedikleri için.Kaybetmek onlar için bir alışkanlık haline geldigi için .Oysa ben hiç insan kaybetmedim.......sadece zamanı geldiginde vazgeçmesini bildim o kadarrr..

• Nível

  1

• Pontos

  0