Muharrem, 34

Anılarım bile yapayalnız,düşüncelerim kısır ,bedenim solgun,gökyüzü sarılık. Kırmızı kar yağsın artık,mavi güneş batıdan doğsun,üç beş alametle kıyamet kopmaz,sen yapmayı iste yeter ki. Tüm uykusuz göz acıları gözlerimde,bişey istemeyin benden artık,hiç gücüm yok,size inancım kalmadı,renginizi biliyorum ,neden saklanıyorsunuz? Evler kansız,sevdiklerim kansız,o kadın ve diğerleri kansız,en uzaktaki ve en son giden de kansız. Zihnim kana bulanık,aradakileri hatırlamıyorum.Günlerimin üstüne sus emri düştü,kapattım kapıyı,günün gitmesi gerek...

• Рівень

  1

• Очки

  0