Uğur, 38

Merhaba.. Size kısaca kendimden bahsedeyim :D ekim 27sı gece saat beş suları gibi tokatın henüz ismini dahi hatırlamadıqım bir hastanesinde açtım gözlerimi hayata . . . Ve bir doktorun beni ayaklarımdan tutup, amuda kaldırdıktan sonra gottüme attıqı şaplakla aldım ilk nefesimi ,) Henüz yürüyemiyor, konuşamıyorum.. Hergün birileri geliyor beni görmeye, sevmeye birde yanlarında meyveli süt getiriyorlar lanet girsin küçük olduqum için içemiyorum. Haa bide şu yanaklarımı yalarcasına öpen moruklar yok mu çok sinir oluyorum "lan oğlum insan gibi sev" demek istiyorum, ama dedim ya henüz konuşamıyor ağlamakla yetiniyorum.. Neyse fazla konustum sanırım :) Kısacası bu arkadaşlar

• Nível

  1

• Pontos

  0