
Bilirsin sonu var, bilirsin sonun var...
O yüzden seversin yaşamı. Anlarsın; hayat senin değil, sensin hayatın olan,hayata ait olan...
Ve anladığın an denizin dibi,dağdaki otun kökü,göğün en parlak yıldızı,şehrin ışıkları olursun...
Çoğaldıkça azalırsın içinde ve hayat bundan güzeldir işte.