
Hayatta birşeylere tutunabilmek için bir akıl hocasına ihtiyarç duyarsınız. Bu ilk bakışta Babanızdır. Ama kaybetmeden kimse değerini bilemez. Sonra Anneniz bu görevi üstlenir, ve sizi tamamen sahiplenir. Ama Buda size çok ama çoook sıkıcı gelir. Taaki onuda kaybedene kadar. İşte o gün tamamen bittiğiniz gündür. Kendinize sığınmak için yeni bir liman ararsınız. Ama bu liman kesinlikle anne ve baba gibi sağlam bir liman olamaz. Bu liman yıkılmak için küçücük bir dalgacık bekleyen limandır. Ve gerçek odurki o liman küçücük bir dalgayla ayağınızın altından kayaar gider. Ve yüzme bilmeyen çocuklar gibi çırpına çırpına boğulmak zorunda kalırsınız. Bırakın limanınız gerçekten güvendiğiniz ve size değer verdiğine gerçekten inandığınız kişiler olsun. Olduki sizin çırpınarak boğulmanıza izin vermesinler ......