Zuhal, 36
Sessizce ve kimsesizce, hani onca kalabalığın içinde kimselerin seni fark etmediği, en yalnız olduğun an da özlediğin, kavuşmak için çıldırdığın, sesine hasret günlerini tükettiğin, avuç içlerini onsuz terlettiğin biri var ya hani, işte o iyi ki var aslında…
