MzLm, 37

.Hayatım boyunca,kendi çıkarlarım menfaatlerim uqruna,insan satmadım.Hiç bir zaman ben_ci olmadım... Bana taş atana ben el verdim... Kırdılar üzdüler,canımı yaktılar ama, yine de onlara qülümsedim,hep affettim... İçtiqim bir bardak suyun, yediqim bir lokma ekmeqin, aldıqım bir qram sevginin, hakkını sonuna kadar verdim asla nankör olmadım olana da tahammül etmedim... Ne kimseye başımı eqdim ne de haksızlık ettim... Sadece çok fazla deqer verdim, kendimden çok ödün verdim, kendimi deqersiz kıldım... Hatır qönül bildim kimseye sayqısızlık etmedim bana inanan qüvenen herkesi asla yarı yolda bırakmadım sarsmadım... İnsanların hep yalanlarını qördüm sustum, salaqa yattım qörmezden qeldim, korktuqum için mi? HAYIR, sadece yüzlerine vurup rencide etmek istemedim... Hayatım boyunca, hiç mi hata yapmadım, tabi ki yaptım belki her insan kadar,hatalar insanlara mahsustur insan beşer_ül şaşar hataya düşebilir. Ama, hiç bir zaman yüzümü kızartacak başımı yere eqecek hata yapmadım asla... Herkesi kendim yüreqim qibi bildim hep inandım kandım, iyi olabileceklerini düşündüm ama, yanıldım... Şimdi tüm bunları yaptıqım için kaybettim mi? Hayır aksine kazandım neyi mi? insanlıqımı... Ben hiç insan kaybetmedim, kaybeden beni kaybetti, birçoğu farkına varıp döndü, ya da birçoqu sonradan farkına varacak, ama asla bir ben olmayacaqım... Bir daha asla kimsenin canımı yakmasına izin vermeyeceqim. Artık beni deqil sevmek kırmak için bile bulamayacaklar

• Level

  1

• Points

  0