Alp, 45

Güneş batmak üzere... Bulutlar kızıllaşmış, denizin üzerinde hareketli bir ışıltı. Hafif bir rüzgar ve yaprak sesleri.. İncecik çimler gıdıklıyor ayaklarımı.. Kalk bakalım alp, tam güneş batarken yudumlamalı rakıyı.. Müzeyyen senar da memnun bu işten, buraya geleli beri o da farklı söylüyor sanki "Ormancı"yı... Bembeyaz bir örtü ahşap masamın üzerinde. Sadece beyaz tabaklarda ezine peyniri, semizotu ve haydari. Masamın sultanı, buğusu masayı ıslatmış tekirdağ rakısı... Koyu beyaz olacak ama ayarı... Sandalyem birazcık sallansa da biliyorum bozmaz saltanatımı... Her zaman söylerim; "Yazık ediyorlar, vallahi yazık ediyorlar; elle yiyeceksin arkadaş bu balığı"... İşte güneşin en kızıl olduğu an... Güneşin yanına kaldırıyorum bardağımı.. Bir de masaya vuruyorum usulca... Hadi bakalım, Şerefinize içiyorum şehrin mutsuz insanları...

Az kaldı...

• Nivel

  1

• Puntos

  0