
Sevgi Üzerine…
Sevgi, “insanın karşısındaki kişiden çıkardığı yeni insandır. Buna emek vermeye karar vermektir. Aşk da insana bu delice iş için başlangıç sermayesi verir.
Pavlus diyor ki, “eğer insanların ve meleklerin dilleri ile konuşsam ama sevgim olmasa, ses çıkaran bir bakır ya da çınlayan bir zilden farkım olamaz. Eğer peygamberlikte bulunabilsem, bütün sırları bilsem ve her türlü bilgiye sahip olsam, eğer dağları yerinden oynatacak kadar büyük bir imanım olsa, ama sevgim olmasa, bir hiçim. Eğer bütün malımı sadaka olarak dağıtsam ve bedenimi yakılmak üzere teslim etsem, ama sevgim olmasa, bunun bana hiçbir yararı yoktur. Sevgi sabırdır, sevgi şefkattir, sevgi kıskanmaz, övünmez, kötülüğün hesabını tutmaz, sevgi haksızlığa sevinmez, ama gerçek olanla sevinir.
“sevmek bu dünyanın söylediklerinin tersini yapmak demek olur. Zaten kolay olsaydı bu kadar değerli olmazdı.”