Murat, 50

Ne hesabını veremeyeceğim bir günüm oldu,ne de vicdanımı lekeleyen bir geçmişim...ne hissetiysem onu söyledim,onu yaşadım...yaşadığım bir tek andan bile pişmanlık duymadım...asla keşkelerim olmadı...hiçbir zaman kendimle vicdan mahkemesi yapmak zorunda kalmadım...karşıma bazen gerçek yüzler bazen de sahteler çıktı ama,olsun...ben yine sadece hislerimle yaşadım...asla sevmediğim birine seni seviyorum demedim, ya da asla birini severken karşılığını beklemedim...dostluğuma değer biçmedim sevgime ise; hiç bir zaman sınır çizmedim...sevdiysem sonuna kadar gittim,bitirdiysem öldürsede hasreti;geriye dönmedim... bazen çok kırıldım,bazen belkide çok kırdım... ama hata insana mahsustur dedim... affettim, af diledim...kimileri birden fazla kırdılar kalbimi ama;ben onları yinede affettim...onlar belki beni saflıkla yargıladılar, belkide içten içe sinsice güldüler...ama asıl unuttukları şuydu;ben aldanmadım...aldanan her zaman kendileri oldular ama bunu anlayamadılar... bir insan kaybının ne olduğunu bilemedikleri için...kaybetmek onalr için bir alışkanlık haline geldiği için...oysa ben kaybetmedim... sadece zamanı geldiğinde vazgeçmeyi bildim o kadar....) o yüzden bi kere geliyoruz dünyaya kasmayalım kendimizi hayatı doyasıya yaşayalım.....

LİSTEM KABARIK OLSUN DİYE Bİ DERDİM YOK HERKEZİ EKLEMEK GİBİ.... Adam olanın başımın üstünde yeri var ama TERBİYESİZLİK ve KÜSTAHLIK yapanlara tahammülüm yok listemden atarım ....

• רמה

  1

• נקודות

  0