
ÖZLENEN MEVLA İSE .GÖNÜL ÖZÜNDE MAHKUM ETME GÖZYAŞINI SALIVER GİTSİN
ÖZLETEN LEYLA İSE DÜNYA YÜZÜNDE MAHRUM ETME GENÇ YAŞINI SİLİVER GİTSİN
AŞK “KENDİM” OLMAKMIŞ
Nice tükenmiş sevdalarda
Gönül hiç yorulmadı sevmekten
Hazların peşinde koşmaktan
Ve “seni seviyorum” demekten
Sanki her seferinde bir başkaydı “aşk”
Tendemiydi yoksa dudaktamıydı
Anıları bir o kadar uzak
Benmi terk etmiştim
Yoksa onlarmı çekip gitmişti…
Her yolcuya hancılık yapan ömrüm…
Hep aynıydı, her şey aynıydı..
Severken…
Başlangıçlar ve sonlar…
Kederler ve ağlamalar…
Yoruldu bedenimin her hücresi
Doyumsuz istekleri paylaşmaktan
Büyümüş “benleri” seyretmekten
Oysa ben
Bir okyanustum
Her bir dalgada onlara yaşam veren,
Alabildiğine aşkla seven…
Ve her seferde sonsuza savrulan
Ve yine yolu kendine çıkan
Bütün olamadıklarım
Bu okyanustan alabildikleri
Tenleri yapışmış bir iki damla idi…
Oysa ben
Sözlere sığmayacak kadar tanımsız
Yaşamlarında yer bulamayacak kadar büyük
Fark edemeyecekleri kadar onlardım
Özgürüm
Bitişli sevdalardan ve tanımlı aşklardan
Anladım ki
Aşk “kendim” olmakmış
Rüzgar olup esmek
Güneş olup doğmak
Sınırsız…Sonsuz…
Hesapsız…Yarınsız olmakmış…
Ve şimdi burada iki bedende tek “can” olmakmış