AyşeNur, 36

ne hesabını veremeyecegım bir günüm oldu nede vicdanımı lekeleyen bir gecmişim.ne hıssettıysem onu söyledim,onu yasadım.yasadıgım bır cok seyden bıle pısmanlık duymadım.asla keskelerım olmadı.hıc bır zaman kendımle vıcdan mahkemesı yapmak zorunda kalmadım.karsıma bazen gercek yüzler,bazen sahteler cıktı ama olsun..ben yıne sadece hıslerımle yasadım...asla sevmedıgım bırıne senı sevıyorum demedım,yada asla bırını severken karsılıgını beklemedım.dostluguma degher biçmedim sevgime ise hıc bır zaman sınır cizemedımsevdıysem sonuna kadar gittim bitirdıysem öldürsede hasreti geriye donmedım.bazen cok kırıldım,bazen belkıde kırdım..ama hata ınsana mahsusturdedim...affettim.af diledim,kımılerı bırden fazla kırdılar kalbımı ama ben...onları yınede affetim..onlar belki beniş saflıkla yargıladılar.belkide icten içe sinsice güldüler.ama asıl unuttukları suydu...ben aldanmadım...aldanan her zaman kendileri oldular ama bunu anlayamadılar.bir insan kaybının ne oldugunu bılmedıklerı için bir alıskanlık haline geldiği için.oysa ben hiç insan kaybetmedim.sadece zamanı geldıgınde VAZGECMEYİ bildim o kadar!....

• Level

  1

• Points

  0