Emrecan, 36

Yarım kalan bir hikayeyiz artık seninle

Ayrı yollara yürüyoruz

Hayat bu...

Serseri bir rüzgar gibi estin sen şimdi uzaklara

Ben göğsümde solgun bir gülle yaşarım yıllarca

Yaşamaksa bu!

Ayrı akşamlara yatıp

Ayrı sabahlara uyanırız bundan sonra

Hataları aşk sanıp

Başka tenlerde avunuruz boşuna

Ve gizli gizli yaralanırız

Şunu bil ki daima

Ben, en güzel yeri hatırana saklarım

Talan olmuş gönül bahçemde

Saçlarımda tel tel hüzünlerle

Gözlerimde azalan güneşlerle

Ben hep seni beklerim bu şehirde

Bir gün dönersin diye

Kendine iyi bak ey sevgili!

Kendine iyi bak en sevgili!

--------------------------------------------------------------------------------------

Seni hiç unutmadım. Bunların olacağını hiç düşünmemiştim. Yarım yamalağım. Her şey bombok. Sen atlattın mı, yoksa benden intikam mı alıyorsun. Gülümsüyorsun, gerçek mi? Hiç böyle olacağını düşünmemiştim. Senden ayrıldığım ilk günler kuş gibi hissetmiştim kendimi. Sana da kendime de iyilik yaptığımı düşünmüştüm. Ta ki ufacık bi şey beni darmadağın edene kadar. Sana ait ufacık bi saç parçası alay etti benimle o gün. İşte o sabah seni ve neleri kaybettiğimi anladım. Bi daha sen olmayacaktın. Bi daha bunu yaşayamayacaktım ben bi başkasıyla. Hayat alay etmeye devam etti benimle. Sana benzeyen yüzler, kokuna benzeyen kokular, sesine benzer sesler çıkardı karşıma. Ya da bana mı öyle geldi ne. Bilmem. Biliyor musun bi gün nerde kaybettiğini bilmediğin o küçücük saç parçası hala buynumdaki kolye de durur ve sen bunu bilmiyosun....

--------------------------------------------------------------------------------------

Sana dair küçük bi yolculuk yaptım uyuduğun yatağı gördüm sevgilim. Seni, çocukluğunu düşündüm. Sen ordaydın ve bi gün benimle tanışacağını henüz bilmiyordun. Sen dizime yattın, ben bi hikaye anlattım sana, büyüdün. Kafamda bi hikaye. Bilirsin bunu çok severdim. İkimize bi mutlu son yazdım sonra. O evde seninle birlikte oturduk. Sustuk. Yanımda durdun sessizce. Burası sondu. Başka bi yaşamdı. Sadece biz vardık. Bana baktın, mavi ve telaşsız. Sustuk. Başka bi yaşamda başka bi mutlu son. Biz bunu haketmiştik, hikayemiz orda bi yerde hep benimle duracak. Dayanabilmemin tek yolu bu çünkü. İnsanın kokusu hep aynı mı kalırmış. Şaşırdım. Sonra sana ait bi şey aldım yanıma. küçük bi saç parçası..biliyomusun sen o saç parçasıyla hep yanımdasın ve benlesin ve sen bunu bilmiyosun.Ve gözlerimi kapattığımda kollarımda başka biri değil sen varsın. Ve sen bunu bilmiyorsun.

• Seviye

  1

• Puan

  0