Kenan, 45

KupaAs

ah KupaAs;

düşenler kurar en zorlu tuzağı, aldatmacayı

Onların yüreği karanlık ve kötü, tuzak, kumpas

Tanık olduğum ilk hikaye değil bu,

Son tetik çekişi değil ki hicaz;

Afâki belalarla döşeli çorak yüreklere

Kördün;

sen,

Çocuktun, çoktun...Herkesi kendin gibi sandın

Nice yarım yamalaklıklar ve nice üzgün ve vurulmuş ve körkütük savrulmuş sevdalar gördün

Zamansızdın,andın, anladın

Aşk, herkes de maya tutmaz ki

Ölüm bile; hak edene sadece kadirşinas!

Ah sevgili tabutum,

Kabuğum,

Yüreğim KupaAs...

İnsan, iki uçurum arası sıfır yükseklikten bile olabilir düzenbaz!

KupaAs;

İnce uzun yüzü yıldız ışıltısı. Hiç kimsedir aslında, baktığında herkestir biraz!

Gösterişsiz yağmurundan soyunmuş, —varsıllığından-,

Hani neredeyse tam kafiye, yarım cinas

Vurulmuşluğu sevda yanından,insafsız infaz,

Suskusu derin bir iç çekiş, kırgın bir itiraz!

Şimdi sıra sende kupa As,

Anlat sende kendi masalını,

Döksün kelimeler içindeki zehri karışmadan kanına,

Öğrenelim işin aslını esasını!

• Level

  1

• Punkte

  0