Ömer, 49

Elim de bir kara kalem

Seni düşündük beraber

Senin için çizdik sokak duvarlarını

Taşlar kırılmış dağılmıştı yerlere

Soğuk ve mutsuz

Yosun tutmuştu her yanı yumuşaktı

Güneş görmemiş yüzü

Ardında bir ışık vardı

Sana yakın bana uzak

Uzanmak istedik

Kaçtı beklemeden uzaklara

Beraber ağladık umutsuzca

Zaman sabahın beşi

Belki uzakta değil

Bekledik döneceğini

Gece karanlığı sardı her yanımızı

Issız bir sokakta aradık çizgilerini

Gelmez diyor ıslak duvarlar sessiz rüzgar

Sensiz ömrümüz gece ayazı

Kuru bir yaprak düştü üzerimize

Seni gömdük seven kalbimize

Üzerine toprak serptik bir parça

Karanlık gecelerimizde

Bir tutam mutluluğumuz

En mutlu anımızdın çizgili defter

• Nivel

  1

• Puntos

  10