Ömer Çeçen - Sociable

Evet hepimiz özledik. Her an her saniyede özlemeye devam ediyoruz.

Bu böyle nereye kadar sürecek bilmiyoruz belkide bitmesini istemiyoruz

hiç.. Bu değişiyor. Bana acı çektiren birini neden özlüyorum diye

soruyorum hep kendimi. Ve cevap alamıyorum. Onu bukadar

sevmemin nedenini bile bilmiyorum doğrusu. Yanımda olmayışın

... diye birşey yok. Kolay değil tabi, zor şeyler bunlar. Sadece

yanımda olmaman olsa, konu olurdu. Ama sadece bu değil işte..

Sevgilim demeni özlüyorum en çokta sarılmanı. Belki bana hiç

dokunup ağlamadın. Herşeyin bir zamanı vardır derler ya. Sen beni

sev ben beklerim. Sen bir sevgilim de, ben herşeyden ve herkesten

vazgeçerim. Benim olman için,yapmam gereken herşeyi yaptım. Anlamıyorsun.

Bir başkasıyla düşünmekten sıkıldım seni. Belkide doğru şeyleri

düşündüğüm için canım yanıyor.. Ama alışmalıyım. Eğer

seviyorum desem,alışırım. Ama canım yansın diye

hala "seviyorum" diyosun.. Aklım almıyor,neden benim değilsin?

Aklıma gelen ilk şey, başkasının hayatına girmesi..

Belkide ona sarılabiliyorsun öpebiliyorsun. İmkanların vardır belki.

Ama benim kadar sevmediğinide biliyorsun. İnsan uzakta

olduğu birisini daha çok seviyor. Sanki burda hiç kız yoktu da,

geldim seni sevdim. Ama canımı acıtmayı okadar seviyorum ki,

geldim seni seçtim. Pişman değilim. İşini çok güzel

yapıyorsun.. Canım yanıyor,tükeniyorum.. tükeniyoruz artık.

Biz olan, bizliğimizden eser yok şimdi. Teşekkürler. Paranı çıkarken

alırsın. eyvallah herşey için...