Mücahit, 33

Yaşamayı öğrendim.

Doğumun, hayatın bitmeye başladığı an olduğunu; aradaki bölümün, ölümden çalınan zamanlar olduğunu ögrendim.

Zamanı öğrendim.

Yarıştım onunla.. Zamanla yarışılmayacagını, zamanla barışılacağını, zamanla ögrendim..

İnsanı öğrendim.

Sonra insanların içinde iyiler ve kötüler olduğunu.. Sonra da her insanın içinde iyilik ve kötülük bulunduğunu öğrendim.

Sevmeyi öğrendim.

Sonra güvenmeyi.. Sonra da güvenin sevgiden daha kalıcı olduğunu,

sevginin güvenin sağlam zemini üzerine kurulduğunu öğrendim..

İnsan tenini öğrendim.

Sonra tenin altnda bir ruh bulunduğunu. Sonra da ruhun aslında tenin üstünde olduğunu öğrendim..

Evreni öğrendim.

Sonra evreni aydınlatmanın yollarını öğrendim. Sonunda evreni aydınlatabilmek için önce çevreni aydınlatabilmek gerektiğin öğrendim..

Okumayı öğrendim.

Kendime yazıyı öğrettim sonra. Ve bir süre sonra yazı, kendimi öğretti bana..

Gitmeyi öğrendim.

Sonra dayanamayıp dönmeyi. Daha da sonra kendime rağmen gitmeyi..

Dünyaya tek başına meydan okumayı öğrendim genç yaşta.

Sonra kalabalıklarla birlikte yürümek gerektigi fikrine vardım. Sonra da asıl yürüyüşün kalabalıklara karşı olması gerektiğine aydım.

Gerçegi öğrendim bir gün.

Ve gerçeğin acı olduğunu.. Sonra kararında acının, yemeğe oldugu kadar hayata da lezzet kattığını ögrendim..

Her canlının ölümü tadacağını, ama sadece bazılarının hayatı tadacağını öğrendim..

• Niveau

  1

• Points

  165