
Anlamını unuttuğum bir çok cümleyi yeniden öğrendim seninle. Sanki Tanrı amaçsız yaşamıma araç olsun diye ustaca bir hamleyle kalbime yerleştirmişti seni. ''Bir daha olmaz'' dediğim tüm olmazları yeniden kucağıma bıraktın. Seni çok özlediğim zamanlar kendimi bile tanıyamayacak kadar çirkinleştim, En çok sen güldüğün zamanlar güzelleştim.
Düşünsene, sen gülüyordun ben güzelleşiyordum!
Kendimi hiç sevmediğim zamanlar da vardı, o zamanlar senin beni sevmediğini düşündüğüm zamanlardı.
Senin sevmediğin, sevemediğin hiçbir şeyi sevmiyordum, kendimi sevememe nedenim de tam olarak bu zaten.
Sevilecek tek yanım, yanımda sen olduğun zamanlardı belkide...
O kadar sen olmuştum ki, sen gitmek istiyordun, ben, gideme diye ayaklarımı kırıyordum.
[ Can skntsı napimm :) ]