
Hayatım boyunca, kendi çıkarlarım
menfaatlerim uğruna, insan
satmadım...Hiç bir zaman bencil
olmadım...Bana taş atana ben el
verdim... Kırdılar, üzdüler, canımı yaktılar
ama, yine de onlara
gülümsedim, hep affettim. İçtiğim bir bardak
suyun, yediğim bir lokma
ekmeğin, aldığım bir gram sevginin, hakkını
sonuna kadar verdim, asla
nankör olmadım, olana da tahammül
etmedim...Ne kimseye başımı
eğdim, ne de haksızlık ettim...Sadece çok
fazla değer verdim,
kendimden çok ödün verdim, kendimi
değersiz kıldım...Hatır gönül
bildim kimseye saygısızlık etmedim, bana
inanan, guvenen hic kimseyi
asla yarı yolda bırakmadım...İnsanların hep
yalanlarını gördüm
sustum, salağa yattım, görmezden geldim,
korktuğum için mi ? HAYIR,
sadece yüzlerine vurup rencide etmek
istemedim... Hayatım boyunca,
hiç mi ? hata yapmadım, tabii ki yaptım.
hatalar insanlara mahsustur... Ama, hiç bir zaman
yüzümü kızartacak, başımı
yere eğecek hata yapmadım asla...Herkesi
kendim, yüreğim gibi bildim,
hep inandım, kandım, iyi olabileceklerini
düşündüm ama,
yanıldım...Şimdi tüm bunları yaptığım için
kaybettim mi ? Hayır, aksine
kazandım. Neyi mi ? İNSANLIĞIMI.
Ben hiç insanlığımı kaybetmedim, Kaybetmem.