Mehmet, 42

HayatıNdaN tamameN siLemez beNi hiç kimse ya kaLbiNde varsa yüreğiNde... Yada bedeNiNde mutLaka bir izim kaLır geriye... YüreğiN yoksa eğer rahat oL... O zamaN izim bedeNiNde... BeNi uNutmaNa yetecek mesafe yok bu aLemde boşuNa uğraşma sadece zamaN geçer biraz daha bakarsıN... ALemLerde akarsıN ama yerime asLa bir ALLahıN kuLuNu koyamazsıN...!

ALışma bana ne yapacağım beLLi oLmaz bugün varım... yarın birden yok oLurum... Dokunma bana kapanmamış yaraLarLa doluyum canımı acıtma bi yara da sen açma... Sevme beni yoğun duyguLarımda kayboLursun tutuştururum... İsteme beni yasakLarLa boğuşursun engeLLerLe doLuyum... Çözmeye çaLışma sakın seninLe karışır iyice kördüğüm oLurum... AnLama beni ben kendimi anLarım ben böyLe mutLuyum... A$kı yaşatmamı isteme asLa ben A$ka yıLLardır inanmıyorum... Güveniyorsan kendine inandır beni A$kın varLığına sonucunda öyLe bi A$k yaşatırım ki vazgeçemezsin tutkun oLurum...

YıkabiLirsen duvarLarımı sakın bırakma beni tüm tutkuLarım ve gücümün arkasında haLa minik bir çocuğum BÜYÜTEMEZSEN KAYBOLURUM...!

Kiskancim ☻

*sinir ederim, ♠

*sewerim, sewilirim, •

*secilmem, secerim ♣♦

*cok gülerim, makara yaparim, ☻

*aci cekerim, acı cektirirm, •

*kendime güvenrim, güvende veririm, ◘

*kafama hicbisei takmam, ○

*bakmam, baktirtir

Ne hesabını veremeyeceğim bir günüm oldu ne de vicdanımı lekeleyen bir geçmişim... Ne hissettiysem onu söyledim , onu yaşadım... Yaşadığım bir tek andan bile pişmanlık duymadım... Asla keşkelerim olmadı... Hiçbir zaman kendimle vicdan mahkemesi yapmak zorunda kalmadım... Karşıma bazen gerçek yüzler , bazen sahteler çıktı ama olsun ben yine sadece hislerimle yaşadım.. Asla sevmediğim birine seni seviyorum demedim , ya da asla birini severken karşılığını beklemedim... Dostluğuma değer biçmedim , sevgime ise hiçbir zaman sınır çizmedim... Sevdiysem sonuna kadar gittim,bitirdiysem öldürse de hasreti geriye dönmedim... Bazen çok kırıldım , bazen belki de kırdım... Ama hata insana mahsustur dedim..Affettim , af diledim.. Kimileri birden fazla kırdılar kalbimi ama ben onları yinede affettim.. Onlar belki beni saflıkla yargıladılar.Belki de içten içe sinsice güldüler... Ama asıl unuttukları şuydu... Ben aldanmadım... Aldanan her zaman kendileri oldular ama bunu anlayamadılar... Bir insan kaybının ne olduğu bilemedikleri için... Kaybetmek onlar için bir alışkanlık haline geldiği için...... Oysa ben hiç insan kaybetmedim... Sadece zamanı geldiğinde vazgeçmeyi bildim o kadar..._________█_█

• المستوى

  1

• النقاط

  0