Fatih, 32
Bir gündoğumu hüzünlendirir beni
bir de günbatımı...
Dalar giderim semanın o kızıllığına
kopar içimden bir şeyler.
Yaşamdan çekip giden birgün daha...
Gündoğumu hayata gelişi
günbatımı ise ölümü anımsatır her zaman...
Varoluş ile yokoluş o denli yakın ki,
tıpkı iki kardeş gibi..
Gün be gün yaklaşıyoruz
ölümün kucağına!
Ya yaşananlar, ihanetler,yalanlar!
Acısıyla, tatlısıyla bir ömür
bitiyor farkında olmadan...
Neyi paylaşamayız bilemem ama,
hep didişme, kaygı, tasa.
Kim, ne götürür oysa toprağa!
Günahıyla, sevabıyla bir ten,
bir de, iki arşın kefen...
Bir gündoğumu hüzünlendirir beni,
bir de günbatımı...
Ne hesabını veremeyeceğim bir günüm oldu ne de vicdanımı lekeleyen bir geçmişim... Ne hissettiysem onu söyledim , onu yaşadım... Yaşadığım bir tek andan bile pişmanlık duymadım... Asla keşkelerim olmadı... Hiçbir zaman kendimle vicdan mahkemesi yapmak zorunda kalmadım... Karşıma bazen gerçek yüzler , bazen sahteler çıktı ama olsun ben yine sadece hislerimle yaşadım.. Asla sevmediğim birine seni seviyorum demedim , ya da asla birini severken karşılığını beklemedim... Dostluğuma değer biçmedim , sevgime ise hiçbir zaman sınır çizmedim... Sevdiysem sonuna kadar gittim,bitirdiysem öldürse de hasreti geriye dönmedim... Bazen çok kırıldım , bazen belki de kırdım... Ama hata insana mahsustur dedim..Affettim , af diledim.. Kimileri birden fazla kırdılar kalbimi ama ben onları yinede affettim.. Onlar belki beni saflıkla yargıladılar.Belki de içten içe sinsice güldüler... Ama asıl unuttukları şuydu... Ben aldanmadım... Aldanan her zaman kendileri oldular ama bunu anlayamadılar... Bir insan kaybının ne olduğunu bilemedikleri için... Kaybetmek onlar için bir alışkanlık haline geldiği için...... Oysa ben hiç insan kaybetmedim... Sadece zamanı vazgeçmeyi bildim o kadar...
*************************************************
ÖLüMüNe !
[̲̲̅̅G̲̲̅̅][̲̲̅̅a][̲̲̅̅L̲̲̅̅][̲̲̅̅a̲̲̅̅][̲̲̅̅T̲̲̅̅][̲̲̅̅a][̲̲̅̅S̲̲̅̅][̲̲̅̅a̲̲̅̅][̲̲̅̅R][̲̲̅̅a̲̲̅̅][̲̲̅̅Y̲̲̅̅]
Dondurucu bir Soğuktur...Ama üşümem...
İçim sıcacıktır...
Alev, Alev yanarım...
SARI- KIRMIZI...Kor bir...
ATEŞ gibi...
Maça giderken...Samiyene...
Adarım kendimi..
İbadet için Hacıların gittiği...
MABET gibi...
Mağlup oluruz...Yuhalamam..
Sırtımı dönmem...
Omzuma alırım ONU...
Her zaman içimde taşıdığım...
VEFA gibi...
Coşkum azalmaz hezimetlerde...
Sesim yükselir....Kabıma sığmam...
Büyürüm...Zirvesi görünmeyen
DAĞLAR gibi...
Karagünler yaşarız...
Yalnız kalmam...Gittikçe artarım...
Yuvarlandıkça coşan...
ÇIĞLAR gibi...
Kupasız kalırız yıllarca...ASLA vazgeçmem...
Terketmem ONU...
Çekerim CEFASINI ...Çile Çile...
Ölümüne yaşarım...Yudum Yudum Acıyı...
Karşılıksız olan...KARA bir
SEVDA gibi...
Para yok , Borç çoktur ...
Tek tek kopar futbolcular yuvadan dağılmam...
Parçalanmam...
Tam aksine yanyana
TEK-YÜREK olurum ...
Vücuda hayat veren...Damardaki
KAN gibi...
Sahaya yedekler çıkar...
Formaya bakarım...
Yine KIYAMET kopar...Yıkılır ortalık...
SEYİRCİ değil...TARAFTAR olurum...
Takıma yardım eden MELEK
Rakibin üstüne çöken
ZEBANİ gibi...
TRİBÜN değil...KAPALI olurum..
Takıma CENNET...
Rakibe çıkışı olmayan
CEHENNEM gibi..
Ülke dar gelir...
Karış karış giderim peşinden...
ASLA yalnız yürütmem onu...
Takip ederim ...Işığın ardındaki...
GÖLGE gibi...
Hayatımın amacı O'dur...
ONLA ağlar , ONLA gülerim ...
Ailem , Sevgilim , Rakiplerim
beni hep ONDAN kıskanır...
Ben böyle yaşamayı severim...
Çünkü ben GALATASARAYLIYIM...
عن التطبيق
- الجيلي (المباراة المفضلة)
صور
ما فيه منشورات