
bir fırt sigara dumanından neler çıkartabilirsin sen dışarıya? Öfkenimi , acımasızlığınımı,yoksa kanayan yaralarından geriye kalanlarınımı?
Benim dumanımda sen çıkageldin. Çiğerlerime kadar işlemiş olan sevgin çıkageldi.Taptaze sevgim çıkageldi.
İkinci dumanda neler çıkartabilirsin içinden ? Suskunluğunu mu yoksa sahipsizliğinimi ? Ben ruhumun sahibini çıkarttım içimden taa en derinlerden
Ya üçüncü dumanda ? o zaman neler çıkacak içinden ? Halsizliğin mi yoksa yorgunluğun mu ? Benim dumanımda ömrüme ömür kattığın anlar çıkageldi.
O masumiyetin çıkageldi karşıma.
Farkındayım,sigaraya daha çok alışıyorsun ve çektikçe içinde kalanları çıkarttığının sende farkındasın Çünkü çıkarttığın şey sana sadece bir duman olarak gözükmüyor
her dumanda onu hatırlıyorsun onu anımsıyorsun her dumanında ve daha çok çekiyorsun.
Öksürmeye başlamışsın hayırdır ? Yoksa kalmadı mı içinde çıkartacak birşey ? Sen onu içinde içinde çıkartmak istemedin dimi aslında..
Sadece daha çok hatırlamak daha çok anımsamak istedin. Farkında değildin her dumanda içinden çıktığını,senden uzaklaştığının, ama sana öyle gelmiyordu dimi ?
Onu hatırladığın için daha çok çekiyordum. Yanlışmıssın sen her dumanda onu içinden çıkarttığının farkında değildin ve sigaran da bitti dimi ? Ne yazık ki ne onu hatırlamak
istek kalmış içinde nede içinden çıkacak hasret.
*Osman Yılmaz