Harun, 39

Bak şimdi,

Adım Harun...

1987 yılında 23 eylül gecesiı dünyaya gelmişim.

Yani bir gece anneciğimin rahatını bozmuşum.

Neyse ölmeyide düşünmüyorum bi 50 sene kadar.

Imm başkaa ha bide sevgili ayağı yalann. Düzenli manita falan hikaye.

Ama aşk gerçek kendimden biliyorm aşık olmak işte.

Her gece onun için ağladığımdan biliyorum.

Çok yakınlarım biliyolar zaten kim için olduğunu sen öğrenmesende olur .

Gerçekten değerli olan dostlarım var yanımda.

Tabi bir sürü arkadaşım var fakat hepsi dost değildir bence.

Sencesi de beni ilgilendirmez umrumda değil yani.

Şaka yapmaya bayılırım. Özellikle iğrenç espri .

Yakın arkadaşlarım biliyodur zaten bu huyumu .

Gülmeyi çok severim. Trip atmayıda.

Sıkılınca çok pis saçmalayabiliyorum.

Hayatım genelde sıradan işte normal bi hayat.

Arkadaşlarımdan çok kazık yemedim, yediklerimde önemli insanlar değildi.

Zaten kazık yiyebilceğimi düşündüğüm insanla arkadaş olmam.

Telefon elimden düşmez.

İnek olduğum söylenemez, derslerden çabuk sıkılıyorum.

Eveet eveet hayat bazen çok acı çok acımasız.

Ama bunlara göğüs gerip, mutlu olmayı becerebilmektir hayat.

Bide bide bide kendinizden başka kimseden emin olmayınız.

Sonra yıkılan siz oluyosunuz.

Diyeceğim şu ki 10 yılda geçmiş olsa kimseye güvenmeyin.

Bu yüzdendir ki ben şu atasözünü çok severim ;

'' Babana bile güvenme ! '' Her neyse ne alaka şimdi konuyla ?

Hayat güvenmeden bitmez dimi ? :/

Haklısınız !

Off yeter ama arkadaşım ya düşün düşün ne yazcam diye öldüm hala okuyosun.

Başka ne yazmış acaba ? diye.

Fazlasını öğrenmek istiyosan, öğrenme bence.

Gerek yok yani sanane ki benden.

Bunu neden mi yazdım ?

- Can sıkıntısı.

Not: Çalıcaksınz biliyorum. Kendinize uyarlıycaksınz falan ama en azından bi izin alsanız ? Fena olmaz hani. Neyse arada aklıma bişe faLan geldiğinde yazcam.

Smdilik by :)

• Level

  1

• Punkte

  0