
hayatta hıç bir şeye ınancım kalmadı... sakın karşıma çıkıpta bana sevgiden aşktan bahsetmeyın ve buna ınanmamıda beklemeyin gül gül olurum çunku... göz yaşlarında bogulup cırpınıp son nefesımı vercegım anı beklıycegıme..!kahkahalarımda oluyum kı vıcdan azabı cekme serefıyle oldu de...korkma aşk böcegim ölmem ben ölmem çunku ınanmadıgım bişeye daha inandırdın beni YAŞARKEN ÖLME ye demek ki varmış boyle bişey yaşarken ölmek..! nasıl bı duyguymus deme işte o zaman duygulanırım ağlamaya başlarım... sorma bana hiçbişeyi çunku anlamı yok şimdi... zamanı geldiğinde anlam kazancak hersey ama o zaman ne sen olcaksın nede ben... sadece ozlemle hatırlancaz belkıde anılcaz işte o zaman ne kulaklarımız çınlıycak nede gözümüz dalcak uzak dıyarlara uyandıgımız da her sabah gordugumuz gunes ve hergun annemızden duydugumuz o ses sen hala yatıyomuydun seslenısı olcak yuzumuzu yıkadıktan sonra aynaya baktıgımız da belkı sadece bı ruyaymış dıycez belkıde bu ruyadan hıc uyanmasaydık dıycez...