Deniz, 39
Hєя haккı SaкLıdıя®™
☻/
/▌
/ \
Gecenin aydınlığa gebe bir vaktinde
Karanlığın koynuna girmiş seni sayıklıyorum
Satır satır kanıyorum her kelimede
Seni yaşayan benden geçemiyorum
Gidiyorum, gidiyorum
Senden ve çok sevdiğim bu şehirden
Dönüyorum, Dönüyorum
Hiç dönmem sandığım vediğim bu sözden
Son kez ayrılığı taşıyamamamın acizliği ile bakıyorum bir otobüsün kirli camından. Başkalaşmış, laçkalaşmış, özünü yitirmiş aşklara gidiyorum beni yaralasınlar ama seni unuttursunlar diye. İçinde en güzel anılarımızın, en güzel zamanlarımızın olduğu, üzerini hayal kırıklarıyla örteceğim bir mezar kazmaya gidiyorum. İçersinde eskitemediğim bu aşk. Kendini kandırabilen tesellilerden uzak rahatça acı çekebilsin diye gidiyorum. Yüreğimi bir boşluğa bırakıp yada bir boşluğu yüreğimle doldurabileyim diye gidiyorum.
Gecenin aydınlığa gebe bir vaktinde
Karanlığın koynuna girmiş seni sayıklıyorum
Seviyorum, seviyorum
Son bir kez tutsam gel ellerinden
Biliyorum, biliyorum
Vazgeçmez bilirim bu yürek senden
Su kirli camdan süzülen gözyaşlarımın yüreğine damlamasını istiyorum. Öpmek avuç içlerinden sımsıkı sarılmak 'KALSANA' diyene kadar beklemek, en azından 'hadi git çok uzadı bu veda' demeni istiyorum. Ama yoksun yinede gidiyorum. Geçmişi, geleceği yakacak ucuz bir otobüs bileti ile, gözlerimdeki sitemi bir daha görmeden, bir daha martı sesleriyle uyanamayacağımı bile bile sen, anlatan, seni anımsatan bu şehirden gidiyorum. Kim bilir kaç şehri ağlattın sen böyle, kaç umudu uğurladın sıcacık yatağından. Ört üzerini, yum gözlerini senden vazgeçen bir geminin son seferi bu fark eder mi? Bu bir son ve dediğin gibi Sonlar Asla Paylaşılmaz!!
Gecenin aydınlığa gebe bir vaktinde
Gidiyorum, gidiyorum
عن التطبيق
- الجيلي (المباراة المفضلة)
صور
ما فيه منشورات