
BEN DELİYİM....
Mutluluğu uzaktan seyrederken cebimde küçük
umutlar biriktirir, gözlerimi kapının eşiğine
dikerim. İşte o zaman hayat acı kahve tadı
verir, hep içime atarım ama, kendimi içine
atacak bir yer bulamam. Anlamayana az gelirim,
anlayana çok. Ne yarınlar birşey bekler benden,
ne de ben yarınlardan.
Dedim ya, BEN DELİYİM....
Ağlamamaya yemin etmiş gözlerim.
Herkes konuştuklarını yazar, bense
sustuklarımı...