
BEN KEREM ÖZDEMİR :
Hayatım boyunca,kendi çıkarlarım menfaatlerim
uğruna,insan satmadım..Hiç bir zaman benciL
olmadım..Bana taş atana ben el verdim..Kırdılar
üzdüler,canımı yaktılar ama,yinede onlara
gülümsedim,hep affettim..İçtiğim bir bardak suyun,yediğim bir lokma ekmeğin,aldığım bir gram
sevginin,hakkını sonuna kadar verdim asla nankör
olmadım olanada tahammül etmedim..Ne kimseye
başımı eğdim nede haksızlık ettim..Sadece çok
fazla değer verdim,kendimden çok ödün
verdim,kendimi değersiz kıldım..Hatır gönül bildim kimseye saygısızlık etmedim bana inanan
güvenen herkesi asla yarı yolda bırakmadım
sarsmadım..İnsanların hep yalanlarını gördüm
sustum,salağa yattım görmezden geldim,korktuğu
m için mi? HAYIR,sadece yüzlerine vurup rencide
etmek istemedim..Hayatım boyunca,hiç mi? hata yapmadım,tabiki yaptım belki her insan
kadar,hatalar insanlara mahsustur insan beşer_ül
şaşar hataya düşebilir.Ama,hiç bir zaman yüzümü
kızartacak başımı yere eğecek hata yapmadım
asla...Herkesi kendim yüreğim gibi bildim hep
inandım kandım,iyi olabileceklerini düşündüm ama,yanıldım..Şimdi tüm bunları yaptığım için
kaybettim mi? hayır aksine kazandım neyimi?
İNSANLIGIMI.Ben hiç insan kaybetmedim,kay
beden beni kaybetti,biçoğu farkına varıp
döndü,yada biçoğu sonradan farkına varacak,ama,
asla bir ben olmayacağım..Bir daha asla kimsenin canımı yakmasına izin vermeyeceğim,beni kırmak
için bile bulamayacaklar biLe.....