
Aynaya baktığım zaman, kendi yüzümü görebiliyorum. Maskem yok, kimseye ikiyüzlü davranmayacak kadar ruhuma sadık olduğumu da biliyorum.
Bütün fotoğraflarımda gülerek poz veriyorum. Ruhum da neşeli.
Giydiğimi yakıştırıyorum üzerime.
Başım sıkıştığı zaman beni bağrına basacak dostum da var.
Bazı sorularımın cevabını veremesem de, olacak o kadar.
... ... Düşünüyorum da...
Her ne kadar eksilsemde son günlerde.
Emir ve komuta bende. "Eller yukarı hayat! Ben seni sevdiğim kadar yaşıyorum. Yaşadığım kadar seviyorum..."